12 ஜனவரி 2017

நேசமிகு நல் ஆசான்




என்பணி கரந்தைத் தமிழ்ச் சங்கத்திற்கே
என்றுபணி யாற்றும் இனியநல் ஜெயக்குமாரா
பண்புடனே பணியாற்றி, பயனுள்ள நூலியற்றும்
உன்பணி தொடர்ந்திடவே உளமாற வாழ்த்துகிறேன்

என்று என்னை மனமார வாழ்த்திய நல் இதயம், தன் துடிப்பினை நிறுத்தி,

விறகுஇடை மூடி அழல்கொடு போட
    வெந்து விழுந்துமு றிந்து நிணங்கள்
உருகி எழும்பு கருகி அடங்கி
     ஓர்பிடி நீறும்இ லாத உடம்பை

என்னும் பட்டினத்தாரின் வாக்கிற்கேற்ப, அணலில் கரைந்து, காற்றில் கலந்த காட்சியைக் காணும் துர்பாக்கிய நிலை.

08 ஜனவரி 2017

மானுடம் பேணிய வானம்பாடி






நமக்குத் தொழில்கவிதை, நாட்டிற் குழைத்தல்
இமைப்பொழுதுஞ் சோரா திருத்தல்

என்று முழங்குவாரல்லவா, முண்டாசுக் கவி, அம்முண்டாசுக் கவி, இமைமூடி மீளாத் துயிலில் ஆழ்ந்த நாள் செப்டம்பர் 11.

     2009, செப்டம்பர் 11.

     சென்னை.

    மகாகவி கண் துஞ்சிய நாளில்தான், இக்கவியும், தன் அன்பு மகளின் இல்லத்தில் சுவாசம் துறந்து, கண்ணாடிப் பேழையுள் கண்மூடிப் படுத்தார்.

   உற்றார், உறவினர்கள் ஒவ்வொருவராய் வந்து சேர்ந்தனர்.

   காடு நோக்கிய கடைசிப் பயணம் எப்பொழுது?

   என்ன அவசரம், சில நாட்கள் ஆகட்டுமே,

01 ஜனவரி 2017

திருமயம் பாறை ஓவியங்கள்




கரூர் மாவட்டம். பொம்மனத்துப் பட்டி.

     சிறு, குறு மலைகள் சூழ்ந்த சிற்றூர்.

     ஊருக்கு வெளியே ஆங்காங்கே பெருங்கற்படை நடுகற்கள்.

     மலைகளும், பெருங்கற்படை நடு கற்களும் சுற்றி வளைத்திருந்த, கிராமத்தில் பிறந்ததாலும், அங்கேயே வளந்ததாலும், மலைகள் என்றாலே ஒரு தனி மகிழ்ச்சி இவருக்கு.

25 டிசம்பர் 2016

வெட்டிக்காடு கீதா கஃபே




நான் சிறுவனாக இருந்த காலத்தில், எங்கள் வீட்டில், கறவை எருமை மாடுகள், பசு மாடுகள், உழவு மாடுகள், வண்டி மாடுகள் என ஒவ்வொரு கால கட்டத்திலும் 10லிருந்து 15 மாடுகள் இருக்கும்.

     எருமை மாடுகள், பசு மாடுகளை மேய்க்கும் வேலை எனக்கும், உழவு, வண்டி மாடுகளை பராமரிப்பது, மாடுகளுக்குத் தீவனம் வைப்பது போன்ற வேலைகள் அண்ணனுக்கும் வழங்கப் பட்டது.

     தினமும் பள்ளி விட்டு வந்தவுடன், மாலை சிற்றுண்டி சாப்பிட்டுவிட்டு, மாடுகளை மேய்த்து வர வேண்டும்.

18 டிசம்பர் 2016

வாழும் மகாகவி



இவர் – என்றும்
கனன்று கொண்டிருக்கும்
கவிதை நெருப்பு – இவரின்
காவியப் பொழுதுகளும் வாழ்வும்
கவிதைச் சிறகுகொண்டு எந்நாளும்
வானம்பாடியாய்ப் பறக்கட்டும்
                      -விழிகள் தி.நடராசன்

      ஆண்டு 2011.

      ஆகஸ்ட் மாதத்தில் ஒரு நாள், வகுப்பறையில் கணிதம் கற்பித்துக் கொண்டிருந்த வேலையில், என் அலைபேசி உயிர்பெற்று மௌனமாய் துடித்தது.

     அலைபேசியில் அழைப்பவரின் பெயரினைப் பார்த்த, அந்த நொடியில், இதயம் ஒரு முறை நின்று, பின் வெகு வேகமாய் துடிக்கத் தொடங்கியது.

     மனம் நம்ப மறுத்தது.

     மாமனிதரிடமிருந்து, இந்த எளியேனுக்கு அழைப்பா ?