18 மார்ச் 2017

குதிர்




     இலை, தழைகளை மட்டுமே உடையாய் உடுத்தி, கிடைத்த காய் கனிகளையும், வேட்டையாடிய விலங்குகளையும் உணவாய் உட்கொண்டு, நாடோடிகளாய் காலம் கழித்த, நம் முன்னோர், மெல்ல மெல்ல ஆற்றங்கரைகளில் குடியேறத் தொடங்கியபோது, முதன் முதலாய் உழவுத் தொழிலில் இறங்கினர்.

     தானியங்களும், நெற்கதிர்களும் வளர்ந்து முற்றிய நிலையில், அறுவடை செய்து பார்த்தபோது, தங்களது தேவைக்கும் அதிகமாய், மிக மிக அதிகமாய், உணவுப் பொருட்கள் ஏராளமாய், மலை, மலையாய் குவிந்து கிடந்த காட்சியைக் கண்டு மலைத்துத்தான் போனார்கள்.


     வயிற்றுப் பசி சுண்டி இழுத்த பொழுதெல்லாம், உணவுக்காக அலையாய் அலைந்த மக்களுக்கு, மலை மலையாய் குவிந்து கிடக்கும் தானியங்களைக் காப்பாற்ற வேண்டுமே என்ற கவலை வந்தது.

    எங்கிருந்தோ கூட்டம் கூட்டமாய் படையெடுத்து வந்து, நெல் மணிகளையெல்லாம், பதராக்கும் எலிகளிடமிருந்தும், சிறு சிறு விலங்குகளிடமிருந்தும், பறவைகளிடமிருந்தும், தானியங்களைக் காப்பாற்றுவது எப்படி என்ற கவலை வந்தது.

    குதிர்

    தானியங்களைச் சேமிக்க, பாதுகாக்க, நம் முன்னோர் கண்டுபிடித்த, கட்டுமானம்தான் குதிர்.

   



மண்ணைக் குழைத்தும், பின்னர் மரத்தாலும், அதனினும் பின்னர் சுட்ட செங்கற்களாலும், பல விதங்களில், பல்வேறு உருவங்களில், பல்வேறு அளவுகளில் குதிர்களை உருவாக்கினர்.

     அறுவடைக் காலங்களில், தானியங்களை குதிர்களுள் கொட்டுவதற்கு ஏதுவாக, மேல் பக்கம் ஒரு பெரும் துவாரத்தை அமைத்தனர்.

     தேவைப்படும் காலங்களில், தானியத்தை வெளியே எடுக்க, குதிரின் கீழ்ப் பகுதியில் ஒரு கதவினை அமைத்தனர்.

     இக்கதவினைத் திறந்தால்போதும், குதிரின் உள்ளே சேமித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் தானியங்கள், போட்டிப் போட்டுக் கொண்டு, வெளியே வரும்.

     தானியங்களின் அளவினைக் கணக்கிடுவதற்கு வசதியாய், குதிரின் பாதி உயரத்தில், ஒரு கதவினை அமைத்தனர்.

     அறுவடை முடிந்த உடனே, உடனடியாய் தானியங்களையோ, நெற்கதிர்களையோ, இதில் சேமிக்க மாட்டார்கள்.

     அறுடைக் காலங்களில் தானியங்கள் ஈரத் தன்மையுடனேயே காணப்படும்.

     ஈரத் தன்மையுடைய தானியங்களை அப்படியே, சேமித்தால், அவை முளைக்கத் தொடங்கி விடும்.

      எனவே, தானியங்களை உலர்த்தி, ஈரப்பதத்தை நீக்கிய பிறகே குதிரில் கொட்டுவார்கள்.

       இப்படிப் பட்ட ஒரு குதிரினை, ஒரு பெரும் குதிரினை, இன்னும் சொல்லப் போனால், ஆசியாவிலேயே மிகப் பெரிய குதிரினை, நெற்களஞ்சியத்தைப் பார்ப்பதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்தது.

       தஞ்சை மாவட்டத்திலேயே இந்த நெற்களஞ்சியம் இருக்கிறது.

       பலநூறு முறை இவ்விடத்தைக் கடந்து சென்றிருக்கிறேன்.

       ஆயினும் பார்ப்பதற்கான வாய்ப்பு இப்பொழுதுதான் கிடைத்தது.

       கடந்த மாதத்தில் ஒரு நாள், நானும், உமாமகேசுவர மேனிலைப் பள்ளி ஓவிய ஆசிரியரும், நண்பருமான திரு எஸ்.கோவிந்தராசன் அவர்களும், இரு சக்கர வாகனத்தில் புறப்பட்டோம்.

       தஞ்சாவூர், கும்பகோணம் சாலையில், பாபநாசத்தைத் தாண்டிய சில நிமிடங்களில், திருப்பாலத்துறை என்னும் சிற்றூர் நம்மை வரவேற்கும்.

      இச்சிற்றூரின் ஒரு சாலைத் திருப்பத்தில், இடது புறம் ஓங்கி உயர்ந்த ஒரு கோயில்.
    

பாலைவனநாதர் கோயில்

     இக்கோயிலின் நுழை வாயிலைக் கடந்தவுடன், வலது புறம் நெஞ்சம் நிமிர்த்தி நிற்கிறது, குதிர் என்றழைக்கப்படும் இந்த நெற்களஞ்சியம்.

    




அடிப் பகுதியும், இடைப் பகுதியும் வட்ட வடிவில் இருக்க, மேற் பகுதி மட்டும் கூம்பு வடிவில் காட்சி அளிக்கிறது.

    நெற்களஞ்சியத்தைச் சுற்றிலும் ஒரு இரும்பு முள் வேலி.

    பாதுகாக்கப் பட்ட நினைவுச் சின்னம் என்று பறைசாற்றும் விளம்பரப் பலகை.

   தாளிட்டு பூட்டப் பட்ட இரும்புக் கதவு எங்களை வரவேற்றது.

   சற்றுத் தொலைவில் ஒரு பெரியவர் நின்றிருந்தார்.

   கோவிலின் காவலர்.

   அவரை அனுகினோம்.

   ஐயா, இந்த நெற்களஞ்சியத்தை அருகிலும், அதன் உள் சென்றும் பார்க்க விரும்புகிறோம் என்றேன்.

   சற்று நேரம் தீவிரமாய் யோசித்தவர், இரண்டு சாவிகளைக் கொடுத்தார்.

   ஒன்று இரும்புக் கதவின் திறவுகோல்

   மற்றொன்று நெற்களஞ்சியக் கதவின் திறவுகோல்.

   அழுக்கடைந்து துருபிடித்தத் திறவுகோல்.

    பூட்டினைத் திறக்கப் பயன்படுத்தி நீண்ட காலம் ஆகியிருக்க வேண்டும்.

    திறக்க முடியவில்லை.

    அருகில் இருந்த ஒரு அகல் விளக்கினை எடுத்து, அதில் இருந்த எண்ணையினை, பூட்டினுள் சில சொட்டுக்கள் விட்டோம்.

     பிறகு திறந்தோம்

     பூட்டு திறந்தது

     உள்ளே நுழைந்தோம்

     வட்ட வடிவில் செங்கற்களை அழகுற அடுக்கி, கொஞ்சம் கூட பிசிறின்றிக் கட்டப் பெற்ற நெற்களஞ்சியம்.

    



சுவற்றைத் தடவிப் பார்த்தோம்.

     அக்கால மனிதர்களின், நம் முன்னோரின் கரம் பற்றிய ஓர் உணர்வு, உடலெங்கும் பரவியது.

      தரையில் இருந்து, ஐந்தரை அடி உயரத்தில், நடுப்பகுதியில், உச்சியில் என மூன்று கதவுகள்.

      கீழ்ப் பகுதிக் கதவிற்குச் செல்ல வசதியாய் ஒரு இரும்பு ஏணி.

      ஏறினோம்.

      இக்கதவிலும் ஒரு பூட்டு

      எண்ணை விட்டுத் திறந்தோம்.

      நெற்களஞ்சியத்திற்குள் நுழைந்தோம்.

      நெற்களஞ்சியத்தின் உட்புறம் இறங்கவும் ஒரு ஏணி இருந்தது.

       இறங்கினோம்

      இதோ வட்ட வடிவிலான நெற்களஞ்சியத்திற்குள் இருவரும் நிற்கின்றோம்.

    



ஒரு காலத்தில், இக்களஞ்சியம் முழுவதும், நெல் மணிகளால் நிறைந்திருக்கும் அல்லவா.

     தற்பொழுது வெறும் காற்றடைத்த களஞ்சியமாய் காட்சித் தருகிறது.

    சுவற்றில் வரிசை வரிசையாய், அளவெடுத்துக் கோடிட்டதைப் போன்று, செங்கல் கற்களின் வரிசைகள் மனதைக் கவருகின்றன.

     86 அடி அகலமும், 36 அடி உயரமும் கொண்ட நெற்களஞ்சியம்.

     நிமிர்ந்து பார்க்கின்றோம்.

    

கூம்புப் பகுதி மெல்ல மெல்ல சுருங்கிக் கொண்டே செல்லும் காட்சி.

      ஏதோ ஒரு பெரும் வட கயிற்றினை வட்ட வடிவில் மிக மிக நேர்த்தியாய், ஒழுங்குடன், மெல்ல மெல்ல குறுக்கிக் கொண்டே செல்லும் வகையில், சுற்றிக் கொண்டே சென்றது போன்ற தோற்றம்.

      இன்றைக்கு 400 ஆண்டுகளுக்கு முன், கி.பி. 1600 – 1634 இல், தஞ்சையை ஆண்ட நாயக்க மன்னரால் கட்டப்பெற்ற நெற்களஞ்சியம், இன்றும் ,ஒரு சிறு பழுதும் இன்றி கம்பீரமாய் காட்சியளிக்கிறது.

      இதன் கொள்ளளவு 3,000 கலம்.

      நான் கணித ஆசிரியன்தான்.

      ஆனாலும், இந்த கலம் என்றால் எத்தனை கிலோ என்ற விவரம் தெரியவில்லை.

      வட்ட வடிவிலான நெற் களஞ்சியத்திற்குள் நின்று கொண்டே, நண்பரும், பெரு விவசாயியும், எம் பள்ளி முதுகலை ஆசிரியருமான திரு டி.பாபு அவர்களை, அலைபேசியில் அழைத்தேன்.

     விவரம் கேட்டேன்.

முகத்தல் அளவையில்,
படி என்று ஒரு அளவிருக்கிறதல்லவா? அதில்
இரண்டு படி என்பது ஒரு மரைக்கால்
பனிரெண்டு மரைக்கால் என்பது ஒரு கலம்
இரண்டு கலம் என்பது ஒரு மூட்டை
ஒரு மூட்டை என்பது 60 கி.கி என்றார்.

     அப்படியென்றால் 3,000 கலம் கொள்ளளவு என்பது, 1500 மூட்டைகள் ஆகும்.

     ஒரு மூட்டை 60 கிகி என்றால், 1500 மூட்டைகள் என்பது தொன்னூறு ஆயிரம் கிலோ கிராம்.

    அதாகப்பட்டது 90 டன்.

     இதனை அரிசியாக்கினால், சற்றேறக்குறைய 45 டன் கிடைக்கும்.

      ஒரு கிலோ அரிசியினைச் சமைத்தால், பத்துபேர் ஒரு வேளை உணவு உண்ணலாம் என வைத்துக் கொள்வோம்.

       அப்படியானால், நான்கரை இலட்சம் பேர் இவ்வுணவினை ஒரு வேளை உண்ணலாம்.

       ஆயிரத்து ஐநூறு பேர் அடங்கிய சிறு கிராமம் எனில், மூன்று வேளையும் சாப்பிட்டாலும், இந்த களஞ்சியத்திலுள்ள நெல்லைக் கொண்டு, 150 நாட்களுக்கு வயிரார உணவு உண்ணலாம்.

     நினைக்கவே மலைப்பாக இருக்கிறது அல்லவா.

     வியந்து போய் சிறிது நேரம் நெற்களஞ்சியத்திற்கு உள்ளேயே நிற்கிறோம்.

     சார், நேரமாயிடுச்சி வெளியே வாங்க.

     காவலர் அழைக்கவே வெளியே வந்தோம்.

     காவலருக்கு நன்றி தெரிவித்து விட்டு, தஞ்சை நோக்கிப் புறப்பட்டோம்.

     சாலையின் இருபுறமும், ஆங்காங்கே, வயல் வெளிகளில் எல்லாம், நெற் கதிர்களுக்குப் பதிலாய், புத்தம் புது வீடுகள் முளைத்து மெலெழும்பும் காட்சி நெஞ்சை கலக்கமுறச் செய்தது.

     


   

50 கருத்துகள்:

  1. அருமையான சரித்திர விடயம் தந்தமைக்கு நன்றி நண்பரே என்றாவது ஒருநாள் இதைக்காண வேண்டும் என்ற ஆவல் மேலிடுகிறது.

    பதிலளிநீக்கு
  2. அருமையான பதிவு வியந்துவிட்டேன்

    பதிலளிநீக்கு
  3. அருமையான பதிவு வியந்துவிட்டேன்

    பதிலளிநீக்கு
  4. நமது காலத்திலேய எவ்வளவோநிகழ்வுகள்,மாற்றங்க ள்டந்துகொண்டிருக்கின்றன.என்போன்றோர் வாழ்க்கையில் குதிர்,கோட்டை என்பதெல்லாம் பழக்கப்பட்ட வார்த்தைகள் தான்
    இன்றைய தலைமுறை கொள்ளளவு,நீட்டல் அளவுகள் போன்றவற்றில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்களை அறியாதவர்கள்.
    அறுவடை நடந்தவுடன் விதை நெல்லை தனியாக எடுத்து வைக்கோலைக்கொண்டு நெல் கொள்ளும் பந்துபோல் உருட்டி மேற்புறம் சானியால் மெழுகி வைத்துவிடுவோம்.விதைக்கும் பருவத்தில் இந்த நெல் கோட்டைகளை மாலையில் குளத்தில் போட்டுவிடுவோம்.மறுநாள் காலையில் அவற்றை வெளியில் எடுத்து பிரித்தால் நெல் முலை கட்டியிருக்கும்.
    பிறகென்ன .பிரம்படித்து சமன்படுத்தப்பட்ட நாற்றங்காலில் விதைய்க்கவேண்டியதுதான்
    இன்றைய தலைமுறைக்கு புதிய செய்தி. வாழ்த்துக்கள் கரந்தையாரே.

    பதிலளிநீக்கு
  5. இப்பதிவினைப் படித்ததும் நாம் முன்பு அங்கு சென்ற நினைவு வந்துவிட்டது.விளக்கமான, விவரமான பதிவு.

    பதிலளிநீக்கு
  6. வணக்கம்
    ஐயா

    பதிவை படித்த போது வியந்து விட்டேன் அற்புதமான படங்களுடன் விளக்கம் சிறப்பு பகிர்வுக்கு நன்றி ஐயா

    -நன்றி-
    -அன்புடன்-
    -ரூபன்-

    பதிலளிநீக்கு
  7. வியக்க வைக்கும் விளக்கமான பதிவு ஐயா... நன்றி...

    பதிலளிநீக்கு
  8. அந்த காலத்திலே உணவை இந்த குதிரில் போட்டு உணவை வீணாக்காமல் பாதுகாத்தார்கள் ஆனால் இந்த காலத்தில் பல இடங்களில் உணவை சரியாக சேமித்து வைக்க கிடங்குகள் இன்றி பல நேரங்களில் விவசாயிகள் உற்பத்து செய்த பண்டங்கல் மழையில் மூழ்கி போய் வீணாகும் செய்தியை பலநேர்ங்களில் படிக்கிக்கும் போது வேதனையாகத்தான் இருக்கிறது.

    அந்த கால செய்திகளை கல்வெடட்டுகள் மூலம் படித்து அறிந்து கொள்வது போல வருங்காலத்தில் உள்ளவர்கள் உங்கள் தளத்தில் வந்து படிப்பார்கள் என்பது நிச்சயம்

    பதிலளிநீக்கு
  9. மண் குதிரை நம்பி ஆற்றில் இறங்கக் கூடாதுன்னு என்பதை கேள்வி பட்டிருக்கிறேன் ,நெற்குதிரைப் பற்றி தங்களின் மூலமாய் அறிந்து கொண்டேன் ,மகிழ்ச்சி :)

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. "மண்குதிரையை நம்பி ஆற்றில் இரங்காதே!" என்பதுதானே பழமொழி.

      நீக்கு
    2. குதிர் தான் குதிரை என்று திரிந்து விட்டது ,பழமொழி வந்த காரணத்தைத் தேடுங்கள் நண்பரே :)

      நீக்கு
  10. இதேப் போன்று விழுப்புரம் மாவட்டம், திருக்கோவிலூர் அருகே ஆதிதிருவரங்கம் எனும் இரங்தநாதர் ஆலயத்திலும் உள்ளது.

    பதிலளிநீக்கு
  11. திருப்பாலைத்துறை கோயிலுக்குச் சென்றபோது வெளியே நின்று பார்த்திருக்கின்றேன்..

    தங்கள் பதிவின் மூலமாக உட்புறத்தைக் காணும் வாய்ப்பு கிட்டியது.. வாழ்க நலம்..

    பதிலளிநீக்கு
  12. நேரில் சென்று படமாக்கி ஆவணமாகத் தந்த ஆசிரியருக்கு நன்றி.

    பதிலளிநீக்கு
  13. குதிர் பற்றிய
    நேரடி அறிக்கை - ஓர்
    வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்க்கத் தூண்டுகிறதே!
    அருமையான தகவல்!

    பதிலளிநீக்கு
  14. Pramepu. inum kaalathaal paluthu aagamal irupathum, katitathin urthium munorgalin arivku thalivanaguvom. vaalthukal aya.

    பதிலளிநீக்கு
  15. பாருங்கள் நண்பரே நெற்குதிர்கள் எவ்வளவு பயனுள்ளதாக இருந்திருக்கின்றன.! உணவைப் பாதுகாத்து எத்தனை பேருக்கு உணவளித்து வந்திருக்கின்றது. இப்போது நம் அரசு அத்தனை விவசாயிகள் கடினமாக உழைத்துத் தரும் அரிசியினை முறையாகச் சேமிக்காமல் பூசாணம் பிடித்து வீணாகும் நிலையைப் பார்க்கும் போது மனது மிகவும் வருந்துகிறது.

    அருமையான செய்தியை தகவலை நேரில் கண்டு இங்கு பகிர்ந்தமைக்கு மிக்க நன்றி நண்பரே!

    பதிலளிநீக்கு
  16. காவிரி காய்ந்த பிறகு இதெல்லாம் தேவையற்றுப் போய்விட்டன. சோழ நாட்டை இப்போது பார்க்கவே கண்களில் ரத்தம் வரும். ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் கூட ஒரு குதிர் இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.
    தம +1

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. ஆம் நண்பரே ஸ்ரீரங்கத்தில் இருக்கிறது
      தற்பொழுது அக்குதிர்களை பழுது நீக்கிப் புதுப்பித்திருக்கிறார்கள்

      நீக்கு
    2. Geetha Sambasivam19 மார்ச், 2017
      ஶ்ரீரங்கம் கோயிலில் இம்மாதிரி நான்கு குதிர்கள் உண்டு. அவற்றைப் படம் எடுத்தும் போட்டிருக்கேன்.

      பதிலளிநீக்கு

      Geetha Sambasivam19 மார்ச், 2017
      http://sivamgss.blogspot.com/2015/06/blog-post.html

      பதிலளிநீக்கு

      நீக்கு
  17. ...சேமித்து வைக்கும் அளவுக்கு ஒரு காலத்தில் சோழநாட்ம்டிலும் நெல் விளைந்து கொண்டிருந்த ததை இந்தக் குதிர் சாட்சியாக இருந்து விளக்கட்டும்..

    பதிலளிநீக்கு
  18. ஐயா,
    எனக்கும் பழங்காலத்துக் கட்டிடங்கள், செய்திகள் படிக்கும் போது அந்தக் காலத்தில் பிறந்திருக்கக் கூடாதா என்ற ஆசை வரும். ஆசையை விட ஒரு ‘வெறி ‘ என்றே சொல்லலாம். பொன்னியின் செல்வன் முதல் தடவைப் படிக்கும்போது அதை முழுவதுமாக உணர்ந்தேன்.

    ஆனால் இப்போது அப்படியில்லை. அதுவும் பேரா. கே. ராஜய்யன் எழுதிய ‘தமிழ்நாட்டு வரலாறு’ படித்ததும் எல்லாமே ‘புஸ்’ஸென்று போய் விட்டது. திரு. தேவதாஸ் தமிழ்ப்படுத்திய நூல் அது. Power corrupts- நூற்றுக்கு நூறு சரியான ஒன்று.
    மன்னர்கள் எல்லோருமே அடிமைப்படுத்தியே நம்மை ஆண்டு வந்திருக்கிறார்கள். மேல்சாதியினரின் கால்களில் அனைத்தையும் சரணடைய வைத்து, மற்றவரை முழுமையாக அடிமைகளாக ஆட்டுவித்து, அனுபவித்து வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். இந்தக் ’குதிர்’ கட்டுரையை வாசித்ததும் மனதில் இப்படித்தான் தோன்றியது: ‘ஏழை விவசாயிகளிடமிருந்து வரி என்ற பெயரில் தானியம் பெற்று சேமித்து. கஷ்ட காலங்களில் ராஜ வம்சத்திற்கும், பாவப்பட்ட பிராமணர்களுக்கும் அதிலிருந்து நெல்லெடுத்து வாழ்ந்து தொலைத்திருப்பார்கள்’.

    பதிலளிநீக்கு
  19. அக்கால மனிதர்களின், நம் முன்னோரின் கரம் பற்றிய ஓர் உணர்வு, உடலெங்கும் பரவியது.
    இது உண்மையிலும் உண்மை

    பதிலளிநீக்கு
  20. அந்தக் காலம் அந்த காலம்தான்..இந்தக் காலம் இந்தக் காலம்தான்..

    பதிலளிநீக்கு
  21. அந்தக் காலம் அந்த காலம்தான்..இந்தக் காலம் இந்தக் காலம்தான்..

    பதிலளிநீக்கு
  22. வணக்கம் !

    வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பதிவு வாழ்த்துகள் பகிர்வுக்கு !
    இனி என்றும் இது நிரம்பப்போவதில்லை எனும்போதுதான் வேதனையாக இருக்கிறது !
    தம +1

    பதிலளிநீக்கு
  23. ஶ்ரீரங்கம் கோயிலில் இம்மாதிரி நான்கு குதிர்கள் உண்டு. அவற்றைப் படம் எடுத்தும் போட்டிருக்கேன்.

    பதிலளிநீக்கு
  24. அன்புள்ள ஜெயக்குமார்...
    வணக்கம். உங்களின் பணி நாளுக்கு நாள் உச்சம் தொட்டபடி இருக்கிறது. அற்புதமான மிக அற்புதமான மிகமிக அற்புதமான பதிவு. தொடர்ந்து செய்யுங்கள் பழமையை மீட்டெடுக்கும் வரலாற்றில் ஒரு கணித ஆசிரியரின் பங்கு வியக்கத்தக்கதாக அமையட்டும். மனம் நிறை வாழ்த்துகள்.

    பதிலளிநீக்கு
  25. ரொம்ப நல்ல தகவல். திருவரங்கத்திலும் கொஞ்சம் சிதைவடைந்த நிலையில் பார்த்துள்ளேன். இதை திருப்பாலைத்துறை ஊரில் நல்லா வச்சிருக்காங்க.

    8 படி ஒரு மரக்கால் இல்லையோ?

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. இரண்டு படிதான் ஒரு மரைக்கால் என்று எனது நண்பர் சொன்னார் மீண்டும் விசாரித்துப் பார்க்கிறேன் நண்பரே

      நீக்கு
    2. தஞ்சை ஜில்லா அளவு முறைக்கும் மற்ற ஜில்லாக்கள் அளவு முறைக்கும் மாறுபாடுகள் உண்டு. மற்ற மாவட்டங்களில் 200 கிராம் அளவு கொண்ட ஆழாக்குகளினால் எட்டு ஆழாக்கு ஒரு படி என்றால் தஞ்சையில் அது இரண்டு படி! அங்கே அரைப்படியைத் தான் ஒரு படி என்பார்கள்.

      நீக்கு
  26. நெற்குதிர்கள் பற்றிய பதிவு சுவாரசியம் இப்போதெல்லாம் விவசாயிகளிடமிருந்து கொள் முதல் செய்யும் நெல்லை திறந்த வெளியில் தார்ப்பாலினால் சுற்றி பாதுகாக்க முடியாமல் அவை மழைக்காலத்தில் அழிந்து வருவதாக எங்கோ படித்த நினைவு

    பதிலளிநீக்கு
  27. திருப்பாலைத்துறை கோவிலுக்கு போய் இருக்கிறேன், ஊருகளுக்கு போகும் போதும், வரும் போதும் பார்த்து இருக்கிறேன். ஆனால் குதுருக்குள் இறங்கிப் பார்த்தது இல்லை. உங்கள் தயவால் பார்த்து மகிழ்ந்தேன். சுத்தமாய் வைத்து இருக்கிறார்களே!
    நன்றி பகிர்வுக்கு.

    எங்கள் பக்கம் (திருநெல்வேலி பக்கம்)
    மாடியில் நெல்லை காயவைப்பார்கள் மொட்டைமாடியில் காய்ந்தவுடன் நேரே குதிருக்குள் தள்ள மாடியில் வசதி வழி வைத்து இருப்பார்கள், ஒரு பெரிய அறை போல் கீழே இருக்கும்.

    மாயவரம் பக்கம் மரத்தாலான பத்தாயம் என்று சொல்ல படுகிற குதிர் உண்டு.

    பதிலளிநீக்கு
  28. அந்தக்காலத்தில் இப்படியெல்லாம் குதிர்களில் சேமித்து வைக்கும் அளவுக்கு விளைச்சல் இருந்திருக்கிறது என்பதை நினைத்தாலே மலைப்பாக உள்ளது. தானியங்களை சேமித்து வைக்க நம் முன்னோர் கையாண்ட வழிமுறைகளும் வியக்கவைக்கின்றன. எவ்வளவு அழகாக நேர்த்தியாக காலங்கடந்தும் நம் முன்னோர் பெருமை பறைசாற்றியபடி நிற்கிறது இக்குதிர். என் அம்மாச்சி வீட்டில் பத்தாயம் பார்த்திருக்கிறேன். அதைப் பார்த்த வியப்பே இன்னும் மாறாத நிலையில் இவ்வளவு பெரிய குதிரின் பிரமாண்டமும் கொள்ளளவும் பெருவியப்பு.. சிரத்தை எடுத்துச்சென்று படங்களுடன் தகவலை அறியத் தந்தமைக்கு மிகவும் நன்றி ஐயா.

    பதிலளிநீக்கு
  29. நானும் தஞ்சை மாவட்டத்தை ச் சேர்ந்தவள் என்பதால் குதிரைப் பார்த்த அனுபவம் உள்ளது .காவிரி கையை விரித்தபின் ......இவையெல்லாம் எங்கே போச்சோ

    பதிலளிநீக்கு
  30. அருமையன பதிவு. இதை பார்க்கும்பொழுது அந்த காலத்தில் ஊர் கூடி வாழ்ந்து இருப்பார்கள் போல் உள்ளது. நன்றி ஐயா.

    பதிலளிநீக்கு
  31. என் இனிய நண்பர் ஜெயக்குமார் அவர்களுக்கு,
    தஞ்சாவூர், பாபநாசம், திருப்பாலைத்துறை பாலைவனநாதர் கோவிலில் உள்ள நெற்குதிர் பற்றி விரிவாகவும் தெளிவான படங்களோடும் பதிவினை பதிவிடப்பட்டுள்ளது மிக அருமை. திரு.சு.கோவிந்தராசன், கலை ஆசிரியரையும் குதிரில் இறக்கியது அழகு.

    பதிலளிநீக்கு
  32. தங்கள் பதிவினை எதிர்பார்த்து...

    மின்நூல் வெளியீடும் பரிசில் வழங்கலும் 2017
    https://seebooks4u.blogspot.com/2017/03/2017.html

    பதிலளிநீக்கு
  33. அடேங்கப்பா. மிக அருமையான பகிர்வு ஜெயக்குமார் சகோ !!!!!

    பதிலளிநீக்கு
  34. எப்படி இருந்த நாம் இன்று இப்படி நீருக்காக கை ஏந்தி நிற்கிறோமே!

    பதிலளிநீக்கு
  35. அற்புதம். இது போன்ற ஆவணங்கள் தான் வரும் தலைமுறையினருக்கு நாம் தெரிவிக்க வேண்டி இருக்கிறது...

    பதிலளிநீக்கு
  36. அருமையான வரலாற்றுப் பதிவு ஆவணம். எங்கள் வீட்டில் ஆறு மூட்டை நெல் பாதுகாக்க ஒரு மண் குதிரும், பன்னிரண்டு மூட்டை நெல் சேமித்துப் பாதுகாக்க வைத்திருந்த மூன்றடுக்கு மரமச்சும் இருந்தன. வீடு மாற, விவசாயம் பொய்க்க அவை புறம்போயின. தங்களின் இந்தக் கட்டுரையினைப் படித்தபோது எனக்குள் அந்த பழைய நினைவுகள் மலர்ந்தெழுந்தன. பாராட்டுகள் அய்யா.

    பதிலளிநீக்கு
  37. கேள்விப் பட்டுள்ளேன்.
    நல்ல அனுபவம்.
    நல்ல பதிவு.
    தமிழ் மணம்.8
    https://kovaikkavi.wordpress.com/

    பதிலளிநீக்கு
  38. பிரமிப்பூட்ட்டும் குதிர்
    அதன் கொள்ளளவு குறித்த விளக்கம்
    படிக்கப் படிக்க இன்னும் பிரமிப்பு
    அதனை நிச்சயமாக ஒரு வரலாற்றுச் சின்னமாகப்
    பராமரிக்க வேண்டும்
    படங்களுடன் பகிர்த விதம் மிக மிக அருமை
    வாழ்த்துக்களுடன்...

    பதிலளிநீக்கு

அறிவை விரிவு செய், அகண்ட மாக்கு, விசாலப் பார்வையால் விழுங்கு மக்களை, அணைந்து கொள், உன்னைச் சங்கம மாக்கு, மானிட சமுத்திரம் நானென்று கூவு